امين موحدی
بدون تردید دو اصل مهم تحت عنوان یک قاعده در فروپاشی نظامهای سرکوبگر نقش اساسی دارد
فرو پاشی پی درپی نظامهای استبدادی اورپای شرقی که تعدادی از آنها به انقلاب محملی تعبیر شده است موید این نکته است که رژیم اسلامی حاکم بر ایران نیز گرفتار رفتار ذاتی سرکوبگرانه خود شده و ناگزیر مشمول این قاعده میگردد قاعدهای که به قرار زیر است :
1ـ استفاده بنیش از حد از قدرت در سرکوب مردم از نفوذ و کار آیی قدرت می کاهد.
به این شکل علاوه بر سوء استفاده از قدرت توسط عمال رژیم که به فساد سیاسی و اقتصادی سیستم ميانجامد. مردم نیز با ایجاد تغییر در رفتارهای تدافعی بصورتی که کمترین هزینه را بپردازند، نیروهای امنیتی و نظامی را بیشتر درگیر میکنند و هزینه سرکوب بیشتر بر رژیم تحمیل میشود تامردم. در این حال رژیم مجبور میشود روزبهروز" دوز" سرکوب را بالا و بالا تر ببرد و این بمعنی آداپته شدن جامعه به سرکوب است که سرانجام حتی بالاترین دوز نیز پاسخگو نخواهد بود و آنروز مردم ضربه نهای را خواهند نواخت.
2ـ دومین اصل این قاعده به ما چنین میگوید که هیچ قدرت نظامی و امنیتی در دنیا وجود ندارد و نخواهد داشت که بتواند تا ابد در خیابانها قدرت نمایی کند . قدرت نمایی مستلزم صرف انرژی زیادی است که سبب فرسودگی و تحلیل قوای بازوهای امنیتی خواهد شد و در نهایت علاوه بر بروز نارضایتی در بین خود نیروهای امنیتی موجب قدرتمندتر شدن جنبشهای مردمی و سازمان یافتن بیشتر آنها خواهد شد.
با توجه به این دو اصل و تداوم سرکوب حرکتهای مدنی در داخل کشور و در نظر گرفتن اینکه براندازی نرم محصول رفتار خشونت بار حاکمیت با رفتارهای مدنی مردم می باشد اصلأ جای تعجب نیست که رژیم حاکم بر ایران از بروز و گسترش پددهای به نام براندازی نرم و انقلاب مخملی در هراس باشد
امین موحدی ــــــــ روزنامه نگار
amin_ima2005@yahoo.com
+
نوشته شده در
2008/8/30ساعت 19:19 توسط دیدبانان حقوق بشر وروزنامه نگاران
|