کمیته بحران زندانیان سیاسی

گزارشگران بدون مرز نگرانی صدور حکم هشت سال زندان برای خبرنگار امریکایی ایرانی تبار رکسانا صابری را قویا محکوم می کند.

گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی فوری این خبرنگار است و در این باره اعلام می‌کند " این حکم حتا در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی سنگین و ناعادلانه است. رکسانا صابری در پشت درهای بسته دادگاه انقلاب و بدون حضور وکیل خود در دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه شد. مقامات مسئول ایران از اتهام " جاسوسی" سواستفاده می‌کنند تا روزنامه‌نگاران را زندانی و آزادی بیان را محدودتر کنند. در عین حال صدور این حکم در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در ایران هشداری به خبرنگاران خارجی است. "

سه شنبه ٢٥ فروردین علیرضا جمشیدی سخنگوی دستگاه قضایی ایران اعلام کرد که محاکمه خبرنگار امریکایی ایرانی تبار رکسانا صابری در یکی از شعب دادگاه انقلاب آغاز شده است. حسن زارع دهنوی معاون امنیتی دادستان تهران که خود را به نام "حسن حداد" معرفی می‌کند پیش از این در تاریخ ٢٠ فروردین اعلام کرده بود که این خبرنگار « بدون مجوز خبرنگاری و تحت عنوان خبرنگار، فعالیت های جاسوسی انجام می داده است که مدارک در پرونده موجود است و وی نیز تمام اتهامات را پذیرفته است.» عبدالصمد خرمشاهی وکیل رکسانا صابری با تائید خبر محکومیت موکل خود به گزارشگران بدون مرز گفت که به این حکم اعتراض خواهد کرد.

بازداشت رکسانا صابری در تاریخ ١٠ اسفند ماه ١٣٨٧ از سوی شبکه رادیویی ان پی آر اعلام شد. رضا صابری پدر این روزنامه‌نگار گفته بود " دخترش در پی مکالمه کوتاهی در تاریخ ٢٢ بهمن بازداشت خود را به وی اعلام کرده است." مقامات رسمی ایران در فردای انتشار خبر از سوی رسانه‌ها، زندانی شدن روزنامه نگار را در زندان اوین و بدون توضیح در باره "اتهامات" وی تائيد کردند. حسن قشقاوی سخنگوی وزارت امور خارجه در تاریخ ١١ اسفند اعلام کرد که فعالیت رکسانا صابری در ایران " غیر قانونی" بوده است. در روز ١٢ اسفند علیرضا جمشیدی اعلام کرد " وی با قرار صادره از دادسرای انقلاب در بازداشت به سر می‌برد و اکنون در زندان اوين است. " پدر و مادر رکسانا صابری یک روز پس از ورود خود به ایران در تاریخ ١٧ فروردین موفق شدند در زندان اوین با دختر خود ملاقات کنند.

رکسانا صابری ٣١ ساله در امریکا متولد و بزرگ شده است و از شش سال پیش در ایران به‌ تحقیق و تحصیل مشغول بود. وی با شبکه رادیویی ان پی آر و بخش جهان رادیو و تلویزیون بی بی سی تا ١٣٨٥ همکاری داشته است. رضا صابری پدر روزنامه‌نگار زندانی در تاریخ ١٤ اسفند ماه به گزارشگران بدون مرز اعلام کرده بود " که دخترش از زمان عدم تمدید مجوزش با رسانه ها همکاری نداشته است چون بدون مجوز نمی‌توانسته است به مقامات و منابع خبری دسترسی داشته باشد، مطالب انتشار یافته یادداشت‌های شخصی وی در باره مسائل فرهنگی و ادبی بوده است. از آن تاریخ وی بیشتر بر روی تحصیلات خود را در باره زبان و فرهنگ ایران متمرکز بوده و در یکی از دانشگاه های تهران تحصیل می‌کرده است

حامد یازرلو، کارشناس ارشد هوا فضا که در جریان بازداشت های گسترده در اسفندماه در منزلش بازداشت شده بود، پس از گذشت 57 روز همچنان در بند 209 زندان اوین نگهداری می شود و نسبت به شرایط او اطلاعی در دست نیست.

هود یازرلو، برادر وی، پیش تر از سوی دادگاه انقلاب تهران به تحمل 3 سال حبس تعزیری محکوم شده بود و هم اکنون در بند 8 زندان اوین نگهداری می شود. همچنین مادر این خانواده نیز، با داشتن 3 سال حکم، در انتظار دادگاه تجدید نظر به سر می برد.

گفتنی است حامد یازرلو، از جمله دانشجویان ستاره دار است که با وجود قبولی در مقطع دکترای دانشگاه امیرکبیر، طی دو سال متوالی، امکان ثبت نام و ادامه تحصیل را بدست نیاورد.

لازم به ذکر است، در ماههای اخیر، بازداشت افراد خانواده های اعضای سازمان مجاهدین خلق در ایران شدت یافته است. این افراد، که به اتهام ارتباط با گروهک های مخالف نظام مورد محاکمه قرار می گیرند، از جمله کسانی هستند، که برخی از اعضای خانواده شان، عضو سازمان مجاهدین خلق هستند.

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران : بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهردشت کرج، فشاره و اذیت آزارها و محدویتها علیه زندانیان سیاسی و سایر زندانیان ادامه دارد.
در طی روزهای اخیر فشارها و اذیت و آزارها و پرونده سازی جدید علیه زندانی شهرام پورمنصوری ادامه دارد.روز جمعه 21 فروردین ماه عباس سعیدی رئیس بند 4 زندان گوهردشت کرج اقدام به قطع تمامی ملاقاتهای حضوری که مدتها از طرف زندانیان درخواست شده بود و خانواده های آنها از شهرستانهای دور برای دیدن عزیزانشان آمده بودندولی موفق به ملاقات با آنها نشدند .این فرد همچنین تمامی ارتباطات آنها را طی روز جمعه قطع نمود.
شب شنبه 22 فروردین ماه 2 پاسدار بند به نامهای بای که از مجریان حملات خونین علیه زندانیان سیا سی در بند 2 بود و پاسدار بند دیگری به نام قهرمانی به سلولی که شهرام پور منصوری در آن محبوس است یورش بردند و او را مورد اهانت و بدرفتاری قرار دادند .آنها به بهانه بازرسی سلول حداقل وسائل موجود که از فروشگاه زندان خرداری کرده بودند و یا وسائلی که خانواده اش برای او تهیه کرده بودند یا تخریب کردن و یا آنها را با خود بردند . پس از آن توسط فردی بنام پیرایش از افسر پاسدار جانشین زندان به مدت 24 ساعت به سلول انفرادی منتقل کردند .
روز یکشنبه 23 فروردین ماه به حفاظت و اطلاعات زندان گوهردشت کرج فراخوانده شد و با برخوردی وحشیانه فردی بنام شجاعی مواجه گردید. شجاعی او را مورد تهدید و توهین قرار داد و به آقای پور منصوری گفت که پاسداربند بای از او شکایت کرده است و قرار است که پرونده او را به دادگاه ارسال کنند تا او را مورد محکمه قرار دهند. وقتی که آقای منصوری به او می گفت که این فرد به سلول ما یورش برده حداقل وسائل ما را تخریب و یا ضبط کرده و ما را مورد توهین و اذیت آزار قرار داده است و باز هم او از ما شاکی است؟
از طرفی دیگر در یک اقدام سرکوبگرانه دیگر علیه زندانیان سیاسی و سایر زندانیان ،خانواده حق تامین لباسهای عزیزان خود را ندارند و زندان تا به حال از تامین لباسهای زندانیان سیاسی و سایر زندانیان خوداری می کند و این مسئله فشار مضاعفی است که بر زندانیان روا داشته می شود.
وسائل شخصی شهرام پورمنصوری که مدتها قبل توسط کرمانی رئیس حفاظت و اطلاعات ضبط شده بود و تلاشها و پیگیری او برای بازگرداندن وسائل شخصی اش تا به حال بی نتیجه بوده .
اقدامات ضد بشری که علیه زندانیان سیاسی و سایر زندانیان بکار برده شده است که بخشی از آن به قرار زیر می باشد:
حذف گوشت قرمز ،سفید و ماهی از غذای زندانیان از ماها قبل؛حذف میوه وسبزیجات از غذای زندانیان/ محروم بودن از درمان/عدم انتقال بیماران که در شرایط سخت بسر می برند و می بایست در بیمارستانهای خارج از زندان تخت درمان قرار گیرند /وسائلی اولیه که خانواده ها برای عزیزانشان تهیه می کنند زندانبانان از گرفتن آنها خوداری می کنند و یا از آنها گرفته می شود ولی به زندانیان داده نمی شود/ طولانی کردن فواصل ملاقاتها با خانواده که هر 45 روز یکبار و گاها ملاقاتهای حضوری به چند ما طول می کشد/ مورد تحقیر و تهدید قرار دادن خانواده ها با شیوه های مختلف / وارد کردن مواد مخدر در ابعاد گسترده و به اعتیاد کشاندن زندانیان/ انتقال زندانیان به سلولهای انفرادی بند 1 و تحت شکنجه های وحشیانه قرار دادند آنها /انتفال به سلولها انفرادی بند 8 سپاه به مدت چند ماه/ قتل های مشکوک که تا به حال در این زندان روی داده است و موادر متعدد دیگر.
کسانی که در اقدامات سرکوبگرانه و غیر انسانی فوق نقش دارند عبارتند از :علی حاج کاظم رئیس زندان گوهردشت ،علی محمدی معاون علی حاج کاظم از تشکیل دهندگان باندهای مافیایی در زندان،کرمانی رئیس و نبی زاده معاون حفاظت و اطلاعات از یورش برندگان به سلول زندانیان سیاسی و شکنجه آنها،محمود مغنیان رئیس بند 6 از مجریان حملات خونین علیه زندانیان سیاسی ،آخریان رئیس بند 2 ،عباس سعیدی رئیس بند 6 و خادم رئیس شکنجه گاه بند1 که محل شکنجه زندانیان سیاسی و سایر زندانیان

خبرگزاری ديده‌بان حقوق بشر كردستان: صبح روز گذشته با مراجعه‌‌ی عباس جليليان به دادگاه انقلاب شهر كرمانشاه رأی دادگاه مبنی بر 15 ماه حبس تعزيری برای وی به اين نويسنده و پژوهشگر كُرد ابلاغ گرديد.

رأی مزبور از طرف شعبه‌ی سوم دادگاه انقلاب اسلامی كرمانشاه و به اتهام شناسايی و جذب جاسوس و معرفی آن به كشور بيگانه، با استناد به تبصره ماده 510 قانون مجازات اسلامی برای وی صادر شده و ظرف بيست روز از تاريخ ابلاغ قابل تجديد نظر خواهی می‌‌باشد.

عباس جليليان در تمامی مراحل بازجويی و در جلسه‌ی دادگاه اتهام نسبت داده شده به خود را قوياً رد كرده و خواهان ارائه‌ی اسناد و مداركی در اثبات اين اتهام ساختگی شده است، اما دادگاه بدون ‌توجه به خواست نام‌برده و نيز با رد درخواست وی مبنی بر تعويق جلسه‌ی دادگاه تا تعيين وكيل اقدام به صدور اين حكم نمود.

گفتنی‌ست عباس جليليان متخلص به "ئاكو" از چهره‌های ادبی سرشناس كُرد و مؤلف آثاری چون فرهنگ باشوور، رمان رنگامه، مجموعه‌ی زرينه و سيمينه می‌باشد كه در تاريخ 26 دی ماه 87 در منزل شخصی خود در شهر اسلام آباد استان كرمانشاه توسط مأموران اداره اطلاعات بازداشت شد. وی پس از آن‌كه بيش از دو ماه را در بازداشتگاه اداره اطلاعات كرمانشاه و بند قرنطينه‌ی زندان ديزل آباد اين شهر گذراند به قيد وثيقه‌ی 100 ميليون تومانی آزاد گرديد و به فاصله‌‌ی كمی پس از آزادی در تاريخ 17 فروردين ماه سال جاری بدون آن‌كه فرصت و امكان تعيين وكيل را داشته باشد در شعبه‌ی سوم دادگاه انقلاب اسلامی كرمانشاه مورد محاكمه قرار گرفت.

يكشنبه 23 فروردين 1388

نامه ای زندانی سیاسی انور حسین پناهی به دبیرکل سازمان ملل

دبیر کل محترم سازمان ملل متحد . جناب آقای بان کی مون

با سلام و آرزوی موفقیت در ایجاد دنیای پر از صلح و دوستی و بدور از تبعیض و جنگ و گرسنگی

احتراما، باستحضارمیرساند اینجانب زندانی سیاسی انور حسین پناهی که در تاریخ 1386/8/15 خورشیدی ازسوی نیروهای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران در شهرستان قروه استان کردستان دستگیر و به مکانی نا معلومی انتقال یافتم . در طول بازداشت در آن مکان همواره در سلول انفرادی و تحت وحشیانه ترین شکنجه ها و فشارهای روحی و روانی قرار گرفتم . در جریان بازجوییها و فشارهای نیروهای اداره اطلاعات اینگونه تفهیم و اتهام شدم که اینجانب با اپوزسیون کرد مخالف رژیم جمهوری اسلامی ایران ارتباط و همکاری داشته ام .

علی رغم سخت ترین شکنجه های روحی و جسمی همواره با قاطعیت تمام اتهامات وارده را رد کرده و آنان را بی پایه و اساس می دانستم و مکرراً بر بی گناهی خود پای فشرده ام. به هر روی پس از گذران مدت زمانی طولانی درسلول انفرادی و تحمل انواع شکنجه و فشارها به زندان مرکزی شهرستان قروه انتقال یافتم. پس از ورود به آن مکان و کتبی و شفاهی از مسئولین قضایی مربوطه تقاضای تعیین تکلیف و صدور حکم آزادی را نمودم . اما متاسفانه با بی توجهی مسئولین و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت مواجه شدم و در اعتراض به چنین واکنشهایی مبادرت به اعتصاب غذا نمودم. پس از پانزده روز از دوران اعتصاب غذا به خاطر ضعف شدید جسمانی به بهداری زندان منتقل و تحت درمان قرار گرفتم . اما در نهایت تعجب در حالی که سرم به بدنم وصل بود با همان وضعیت به زندان مرکزی سنندج انتقال یافتم .

در سنندج با وعده مسئولین قضایی و ریاست زندان به پیگیری پرونده ام به اعتصاب غذای خود پایان دادم . اما در نهایت حیرت و ناباوری و با وجود رد تمامی اتهامات در طول بازجویی ها و اعلام عدم هر گونه دخالت سیاسی در زندگی اجتماعی خود . بدون حق استفاده از وکیل شخصی در شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به حکم غیره انسانی اعدام محکوم شدم .

عالی جناب

قضاوت نا عادلانه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران خانواده ام را که تا آن روز برای آزادیم ثانیه شماری میکردند ، شوکه کرد. از همین روی یکی از برادرانم بنام اشرف حسین پناهی مصمم به پیگیری این کار شد و جهت رفع ظلم وارده به من و خانواده ام دست به دامن همه چیز و همه کس شد از مسئولین رده بالای حکومتی اسلامی در پایتخت گرفته تا سازمانهای حقوق بشری خارج از کشور . او تنها کسی بود که من و خانواده ام دلخوش به تلاش و پی گیری اش بودیم . اما در کمال حیرت و ناباوری در مورخ 6/7 /1387 خورشیدی در یک جریان بسیار مشکوک جان خود را از دست داد در حالی که 3 فرزند کوچک از خود و دلی زخمگین از نبود چنین برادری برای من به جای گذاشت .

در جریان اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد در زندانهای حکومت جمهوری اسلامی ایران بنده نیز به همراه دیگر زندانیان در زندان مرکزی شهر سنندج در اعتراض به تبعیض های نژادی ،قومی و مذهبی و همچنین وضعیت بسیار بد سیستم قضایی در ایران و ....مبادرت به اعتصاب غذا به مدت 45 روز نمودم.

حال نیز با محکومیت اعدام تمام اوقات شب و روز خود را در ترس و وحشت میگذرانم. این در حالی است که شرایط نا مساعد و بسیار بد و غیره انسانی در زندان هر لحظه درتضاد بیشتری با قوانین بین المللی و اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل که ایران به عنوان یکی از اعضای آن سازمان تمامی آنها را پذیرفته و متعهد به اجرای آن است قرار می گیرد. خانواده ام نیز که متشکل از پدر و مادری پیر و ناتوان و همسر و سه فرزند صغیر برادر میباشند . در ناراحتی و سختی امرار معاش بدور از هر گونه منبع درآمدی قرار گرفته اند .

لذا از آن مقام محترم استدعا دارم به هر نحوی که صلاح می دانند در این مهم من و خانواده ام را یاری نمایند . بی شک چنین اعمالی بر اعتبار و حیثیت سازمان ملل متعهد افزون می گرداند و شبهه ی ایجاد سازمان دوول را از بین می برد. به امید رسیدن به دنیای آزاد و خالی از خشونت.

با سپاس

زندانی سیاسی . انور حسین پناهی 1388/1/17 خورشیدی

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران

فشارهای وزارت اطلاعات و صداقت رئیس زندان اوین علیه زندانیان سیاسی بند350
بنابه گزارشات رسیده از بند 350 زندان اوین ،فشارها و اذیت آزارها علیه زندانیان سیاسی بند 350 همچنان ادامه دارد .
در سال جدید زندانیان سیاسی از داشتن ملاقات حضوری با خانواده های خود محروم هستند. بعضی از خانواده که از شهرستانهای دور با طی مسافتهای طولانی به زندان اوین مراجعه کرده بودند تا بتوانند با عزیزان خود را ملاقت کنند ولی آنها را از ملافت حضوری محروم کردند.
فرزند زندانی سیاسی ظهور نبوی که نزدیک به 7 ماه است ازدیدن پدر ش محروم بود. او همچنین در ایام عید نوروز از بودن در کنار پدر محروم بود، با شوق و اشتیاق فراوان از سمنان عازم زندان اوین شد تا اینکه بتواند در آغوش پدر خود قرار گیرد و لی در آخرین لحظات به آنها گفته شد که حق ملاقات حضوری را ندارند.
قطع ملاقاتهای حضوری زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین با خانواده هایشان بدستور وزارت اطلاعات و صداقت رئیس زندان اوین صورت گرفته است. وزارت اطلاعات و صداقت علت قطع ملاقات حضوری را برگزاری مراسم سال تحویل خانواده ها در پشت دیوارهای زندان اوین می باشد.مراسم سال تحویل که هر ساله خانواده ها در پشت حصارهای زندان اوین برگزار می کردند . امسال با یورش وحشیانه ، ضرب و شتم و دستگیری توسط مامورین وزارت اطلاعات و گارد از برگزاری آن ممانعت کردند.
در حال حاضر چند برابر ظرفیت بند 350 زندان اوین زندانی در آن جای داده اند و نه تنها بر امکانات اولیه این بند چیزی افزوده نشده است بلکه از 6 دستشوئی موجود 3 دستشوئی را تخریب کرده اند و شرایط را بر زندانیان سختر کرده اند.
وضعیت غذائی زندانیان به لحاظ کمی و کیفی تنزل شدید یافته و اکثر وعده های شام و صبحانه آنها سیب زمینی است .
زندانیان سیاسی از معالجات پزشکی همچنان محروم هستند که از جملۀ آن آقای علی صارمی که از کاهش بینائی رنج می برد و نیاز مبرم به عینک طبی دارد و علیرغم گذشت ما ه ها پیگیری هنوز در این مورد اقدامی نشده است .آقای صارمی از ناراحتیهای دیگر رنج می برد و نیاز مبرم به عمل جراحی دارد ولی تا به حال در این باره هیچگونه اقدامی نشده است.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران،عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان سیاسی ، محدود کردن امکانات اولیه،قطع ملاقات حضوری زندانیان سیاسی با خانواده هایشان را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات فوری برای پایان دادن به فشارهای مستمر و سیستماتیک علیه زندانیان سیاسی در ایران است.

20 فروردین 1388 برابر با 9 آپریل 2009
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
سازمان دیدبان حقوق بشر